Vrijzinnig geloven is een vragende manier van geloven

Columns

Header2
0001

Zondagsbrief 3

Dit is al weer de derde brief die ik schrijf. En wie weet hoeveel er nog zullen volgen. Vandaag begin ik met een tekst die ik toegestuurd kreeg van Kees Hozee en Geertje Jansma en met een foto van het kaarsje op zondagochtend om 10.30 uur van Maud Berens en Harry Rijken.

zondagsbrief 3 foto

Zoals ik vorige week al schreef, lig ik ’s nachts vaak te woelen. Zeker als er weer een persconferentie is geweest met weer strengere maatregelen en meer slecht nieuws. En toen dacht ik opeens aan die NS commercial van een tijdje geleden. Zie de link https://www.youtube.com/watch?v=ShS0m0eDwfk

Een filmpje over een jonge man die zich plotseling realiseert dat je ook met de trein naar Londen kunt reizen, en dat vervolgens ook daadwerkelijk doet. ’s Avonds staat hij gezellig in een Londense pub waar het lied The pianoman gezongen wordt. Wat een vrijheid was dat. Ik kan daar met heimwee naar terugverlangen, nu even naar de supermarkt al een uitdaging is geworden. Als er al iets goeds aan deze pandemie te ontdekken valt, dan is het misschien wel dat we ons realiseren hoe fijn en comfortabel ons ‘gewone leven’ eigenlijk was. Toen we nog mochten reizen en samenscholen.

Ik vind het een mooi woord: samenscholen. Tot nu toe was het vooral voorbehouden aan groepen overlastgevende hangjongeren, die mochten soms niet samenscholen. Maar nu geldt het plotseling voor ons allemaal. Omdat samen zijn nu een risico inhoudt. En dat is vreemd, een omgekeerde wereld, want samen was juist altijd fijn en oké.

Denk maar aan het lied Samen zijn van Willeke Alberti. Ze zong het afgelopen week zo mooi bij De wereld draait door samen met Waylon en Wibi Soerjadi. https://www.youtube.com/watch?v=KMq0xCNKQZc Samen zijn is sterker dan de sterkste storm, gekleurder dan ’t grauwe om ons heen…

Wist je dat het woord samen ongeveer 1250 keer in de Bijbel voorkomt? In Prediker 4:12 staat: Als iemand alleen is, kan hij zich niet goed verdedigen. Maar samen kun je een tegenstander aan. Samen ben je sterker. Net als een touw dat gemaakt is uit drie losse touwen. Dat trek je niet zomaar stuk.

Iedere keer verrast het me weer hoe zo’n oeroude bijbeltekst nog steeds zo actueel kan zijn. Samen zijn maakt ons sterker. En daarom proberen we als Vrijzinnig Lunteren ondanks alle vrijheidsbeperkende maatregelen te blijven zoeken naar andere manieren van samen zijn. Deze zondagsbrief is daar een voorbeeld van en ook in de week naar Pasen willen we proberen om de sterke onderlinge band ook op afstand voelbaar te maken.

In het leger is het een ongeschreven regel dat je niemand achterlaat en dat geldt ook voor ons. We willen hier samen doorheen gaan. En het helpt ons als we weten wat we voor iedereen kunnen betekenen. Wat kan Vrijzinnig Lunteren in deze tijd voor jou betekenen? Wat kun jij nu voor Vrijzinnig Lunteren betekenen? Laat het ons weten.

Ik hoorde de volgende tekst in een lied van De Dijk:

Kan ik iets voor je doen?
Misschien een lied een gedicht Dat je wanhoop benoemt En je last iets verlicht? Waar je droevig van wordt Maar toch huilend om lacht Dat je dagen verkort Dat je nachten verzacht

Ik verheug me nu al op die stralende zondag in de zomer waarop de deuren van het witte kerkje weer open zullen staan. Dat we elkaar weer kunnen zien en begroeten. Die dag komt. In 1943 had niemand kunnen bedenken dat die oorlog ooit voorbij zou gaan. En het gebeurde toch. Je zult mij niet horen zeggen dat alles goed komt. Daarvoor zijn er teveel mensen overleden. Maar ik heb wel goede hoop dat op een dag deze coronacrisis voorbij zal zijn. En ik vind het heerlijk om nu al plannen te maken voor die dag. Ik denk dat ik naar de kust rijd en dan de hele dag ga fietsen door de duinen. Met de zon in het gezicht en de wind in de rug. Wat ga jij op die dag doen?

Een Russisch spreekwoord zegt: De paarden van de hoop galopperen, maar de ezels der ervaring lopen langzaam. Dus laten we onze Nederlandse eigengereidheid laten varen en ons blijven houden aan de richtlijnen. Die zijn er niet voor niets. Hoe beter we ons gedragen, hoe sneller we weer fijn mogen samenscholen en we allemaal weer kunnen doen wat we nu zo graag willen. Bijvoorbeeld naar de kerk gaan of zomaar in de trein stappen naar Londen, een kroeg binnengaan en dan samen The pianoman meezingen.

Tot slot nog een lied van Claudia de Breij: Ik kom wel weer naar buiten als het over is. https://www.youtube.com/watch?v=-3aqIK9Wgws
Hierbij de tekst:

Buiten is het stil in het café en in de kerk. Buiten doet de vuilnisman nog steeds het schone werk. Buiten gaat de dokter weer beginnen. Ik ga hem helpen: Ik blijf binnen. Buiten waait de krantenjongen haast van zijn fiets. Dankjewel lieve jongen, nu weet ik tenminste ik tenminste iets, van hoe we deze strijd kunnen gaan winnen. Laat het maar waaien, ik blijf binnen. Op de bank, niet op de barricaden. Binnenshuis. Tijd voor woorden geen daden. Ik hou me rustig en doe even niks. Ik kom wel weer naar buiten als het over is.

Dinsdag ben ik weer de hele dag telefonisch bereikbaar op 06 53 85 22 42. Bel of app gerust. Reacties, teksten en foto’s zijn ook welkom op esseldien@planet.nl. Voel je vrij om deze zondagsbrief naar andere mensen door te sturen.

Blijf veilig en gezond en houd moed! Lieve groet en alle goeds, Esseldien Wennink (voorganger Vrijzinnig Lunteren)

Laatste columns

Voor iedereen een eerste, tweede en derde plaats

Buienradar

Kringloopvondst

Scheep gaan

Mycorrhiza

Waar wachten we op?

We communiceren gewelddadig omdat we machteloos zijn

Besturen geeft je beste uren

Het is koud aan de polen

Echo

Over de noodzaak van nieuwe horizonten

Het viel mij toe …

Aan de wolken geloven

In ons is een oord van stilte

Vakantie is verloren tijd

Tureluur(s)

Heilige plaatsen

De tussenruimte

Deze creatieve geest sloot zichzelf een jaar op en het resultaat is overweldigend #boburnhaminside

Riet, Johan, Wim en Huub