Vrijzinnig geloven is een vragende manier van geloven

Columns

Header2
Tulpen4

Zondagsbrief van 19 april

 

Om de zondag mee te beginnen: een variant op lied 1003 NLB Komt er God een nieuwe morgen? https://www.youtube.com/watch?v=7kQizeCIXvc Nergens meer feest in de stad, mensen die overal schuilen en om hun kinderen huilen – nergens een feest in de stad. Komt er, God, een nieuwe morgen als een teken van uw trouw, worden wij bevrijd van zorgen? God, kom gauw.

“Stel boeking zomervakantie uit”, zegt Ursula von der Leyen, de voorzitter van de Europese Commissie. “Niemand kan betrouwbare voorspellingen doen voor juli en augustus.” Terwijl ik dat lees, denk ik aan mijn plannen voor de zomervakantie. Gelukkig heb ik nog niets geboekt, maar ik voel toch een lichte teleurstelling. Niet op vakantie kunnen in de zomer, terwijl ik het harder nodig heb dan ooit. Mijn reizen zijn voor mij belangrijke oplaadmomenten, naast mijn kleine oplaadmomenten, zoals mijn dagelijkse wandeling door het Achterhoekse landschap. Godfried Bomans zei ooit dat we allemaal zo zouden moeten leven dat vakanties niet nodig zijn. Dat vind ik een mooie opdracht en daar doe ik mijn best voor. Maar door die uitspraak van Ursula von der Leyen realiseerde ik mij toch dat mijn vakantiereizen belangrijke krachtbronnen voor mij zijn.

Wat mis jij nu het meest? Het zou heel goed kunnen dat wat je in deze tijd het ergste mist, jouw krachtbronnen zijn. En het wegvallen van die bronnen maakt het leven zwaarder. Daarom is het goed om nu bewust naar andere, nieuwe krachtbronnen te zoeken. Ik kijk nu bijv. graag naar vakantiefoto’s en ik geniet meer dan ooit van lekkere zeepjes en geurtjes. Wat gaat jou helpen om de komende weken of maanden door te komen?

In deze corona-tijd heb ik vaak het gevoel dat het leven aan ons voorbijgaat. Ons gewone leven is even onbereikbaar. Je kent vast wel dat moment waarop je gehaast op weg bent in de auto en dat dan vlak voor je neus de brug opengaat. De slagbomen gaan naar beneden en je wordt in al je haast ongewild tot stilstand gebracht. Van een actieve acteur word je een trage toeschouwer. Eerst zie je dat de brug steeds verder opengaat, dan gebeurt er even helemaal niks en dan komen de boten tergend langzaam voorbij varen. Je kijkt naar het water en de lucht en je wacht. De overkant is even onbereikbaar. Als de brug naar beneden gaat en de slagbomen weer opengaan, hoor de je de motoren van de auto’s om je heen starten en vervolg je je route. Iets minder gehaast dan daarvoor.

brugDit is een foto van een ophaalbrug over het Wilhelminakanaal in Tilburg. Wie goede ogen heeft ziet een toepasselijke tekst op de onderzijde van de brug. Het is een gedicht: Hier kabbelt het water van nu naar later. De open brug is een pas op de plaats aan de stroom. Een stilte kruist er je droom. Onze vakantieplannen blijven nog even dromen. In het bijbelboek Spreuken lees ik in hoofdstuk 14 vers 29: Wie geduldig is geeft blijk van groot inzicht, wie onbesuisd is stapelt dwaasheid op dwaasheid. Iedereen wil graag het goede doen, maar het lastige van dit virus is dat we voortdurend te maken hebben met voortschrijdend inzicht. Wat drie weken geleden nog wijsheid was, is nu al weer dwaasheid. En andersom. En ondertussen duren de beperkende maatregelen voort. En proberen we daarin allemaal onze eigen weg te vinden.

En wat geduldig zijn betreft: Nu de cijfers van het RIVM iets minder pessimistisch worden, klinkt direct de roep om versoepeling van de maatregelen. Ik begrijp dat verlangen. Maar laten we niet vergeten dat achter die kille cijfers van het RIVM, die nog steeds schrikbarend hoog zijn, stuk voor stuk mensen schuil gaan. Mensen met hun verhalen en verlangens, die vaak levensbedreigend ziek zijn en de laatste uren van hun leven soms in eenzaamheid doorbrengen.

In Trouw las ik dat er nu twee soorten mensen zijn: de rekkelijken en de preciezen. Mensen die van nature plichtsgetrouw zijn en de regels heel precies opvolgen. En mensen die graag buiten de lijntjes kleuren en het niet zo nauw nemen met regels. Eigenlijk ben ik een typische buiten-de-lijntjes-kleurder (mijn kinderen kunnen daar prachtige verhalen over vertellen). Maar nu even niet. Ik houd me strikt aan de adviezen. Ik ga niet op bezoek en ik ontvang geen bezoek. Ik ga slechts één keer per week naar de supermarkt en ik verlaat het huis alleen voor een korte wandeling in de buurt of om naar mijn werk in het verpleeghuis te gaan.

Afgelopen week heb ik voor ’t eerst zelf met handschoenen, mondkapje, spatbril en schort op een corona-unit gewerkt, dus ik weet nu hoe dat voelt. En ik wil tot op het bot solidair zijn met mijn collega-zorgverleners. Prima als jij niet bang bent. Prima als jij het niet erg vindt om een ‘griepje’ te krijgen, maar een ander kan via jou van dit virus doodziek worden. Prima als je denkt dat jouw kans op besmetting klein is, maar realiseer je dan dat als je onverhoopt toch ziek wordt, dokters en verpleegkundigen voor jou moeten klaarstaan en risico’s moeten lopen. Zij zijn onze dappere helden, maar uit de talloze gesprekken die ik de afgelopen weken met zorgverleners voerde, weet ik dat ook zij ’s avonds gezond thuis willen komen bij hun geliefden.

Op het gevaar af dat je mij een zeurpiet vindt, ik blijf het toch zeggen: Ga niet onnodig vaak naar de supermarkt of naar andere winkels. Ga niet op visite als het niet per se hoeft. Houd 1,5 meter afstand en blijf handen wassen. Wees geduldig en houd vol. Ook nu het nieuwe eraf gaat, ook nu het lang begint te duren, ook nu we corona-moe beginnen te worden. Blijf zoveel mogelijk thuis. In godsnaam, breng jezelf en onze zorgmedewerkers niet onnodig in gevaar.

Wie geduldig is geeft blijk van groot inzicht. Geen enkele brug is eeuwig dicht. Op een dag mogen we weer naar de overkant.

Ik sluit deze brief af met een lied dat mij werd toegezonden door Marijke Visser: Ik zal herboren worden. Jij zult herboren worden. https://www.youtube.com/watch?v=D5DhJS5hGWc&feature=youtu.be

Zorg goed voor jezelf en voor anderen en blijf geduldig! Hartegroet, Esseldien Wennink (voorganger Vrijzinnig Lunteren) (telefonisch bereikbaar op dinsdag 06 53 85 22 42 en via esseldien@planet.nl)

Laatste columns

Voor iedereen een eerste, tweede en derde plaats

Buienradar

Kringloopvondst

Scheep gaan

Mycorrhiza

Waar wachten we op?

We communiceren gewelddadig omdat we machteloos zijn

Besturen geeft je beste uren

Het is koud aan de polen

Echo

Over de noodzaak van nieuwe horizonten

Het viel mij toe …

Aan de wolken geloven

In ons is een oord van stilte

Vakantie is verloren tijd

Tureluur(s)

Heilige plaatsen

De tussenruimte

Deze creatieve geest sloot zichzelf een jaar op en het resultaat is overweldigend #boburnhaminside

Riet, Johan, Wim en Huub